Het Engelse nationale voetbalelftal won de openingswedstrijd in de groepsfase van het WK, maar speelde in de tweede ronde gelijk. Elke tegenstander vormt een unieke uitdaging; tegen Ghana zag Engeland zijn aanvalspogingen – en met name de doelpogingen van Harry Kane – in de kiem gesmoord door de defensie van de tegenstander. Bondscoach Thomas Tuchel stond tegenover een geduchte rivaal, aangezien de verdedigende strategie van Ghana uiterst effectief bleek.
Ghana hanteerde een zeer gerichte tactiek; ze beperkten niet alleen de invloed van Jude Bellingham, maar waren ook uiterst alert op het scoringsvermogen van Harry Kane, waardoor een allesomvattende verdedigende inspanning vereist was. Hoewel de tegenstander en hun goedkope voetbalshirts onbekend waren voor Harry Kane, kwamen de tactieken hem maar al te bekend voor; het was lang geleden dat hij met zo'n effectieve verdedigende organisatie te maken had gehad. Engeland had moeite om aanvallend door te breken en moest de efficiëntie bij de omschakeling tussen aanval en verdediging verbeteren. Tegenover deze stugge verdediging kwamen echter ook de tactische tekortkomingen van bondscoach Thomas Tuchel aan het licht. Uiteindelijk greep Tuchel te laat in met wissels en kwam er een einde aan de winstreeks van Engeland.
Een gelijkspel was het resultaat waarop Ghana had gehoopt, terwijl Engeland op de winst had gemikt. Na afloop baalde Harry Kane ervan dat hij niet tot scoren was gekomen; gefrustreerd keek hij neer op zijn Engeland voetbalshirt. De uitdagingen in de WK-groepsfase zijn echter nog lang niet voorbij en zowel Kane als het Engelse team hebben nog alle kans om zich te herpakken. Het spelen tegen een compacte verdediging blijkt duidelijk een zwak punt van Engeland, en de prestaties van Ghana in de groepsfase mogen niet worden onderschat.